Dom urodzenia Fryderyka Chopina

Na skraju Puszczy Kampinoskiej, 54 km od Warszawy, położona jest Żelazowa Wola. To tu w przepięknym parku znajduje się Dom urodzenia Fryderyka Chopina – miejsce licznie odwiedzane przez turystów i melomanów z kraju i z zagranicy.

Dom urodzenia Fryderyka Chopina
Dom urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli. Fot. Wojsyl [GFDL, CC-BY-SA-3.0 or CC BY-SA 2.5], via Wikimedia Commons
Pierwsza wzmianka o Żelazowej Woli znajduje się w aktach grodzkich, w których w 1579 roku jako właścicieli wsi wymieniono Mikołaja i Piotra Żelazów. Pod koniec XVIII w. właścicielami majątku była rodzina Paprockich, a następnie Łuszczewskich.

Na przełomie XVIII i XIX stulecia Żelazowa Wola została odkupiona od Piotra Łuszczewskiego przez zubożałą rodzinę Skarbków. Kacper i Ludwika Skarbkowie zamieszkali we dworze z dwiema oficynami. Guwernerem ich dzieci był Mikołaj Chopin, który w 1806 roku poślubił Justynę z Krzyżanowskich, krewną gospodarzy. Ich trzy córki – zarówno starsza, Ludwika Marianna, jak i dwie młodsze, Justyna Izabela i Emilia – urodziły się w Warszawie.

22 lutego (lub 1 marca) 1810 roku we wsi, jako drugie dziecko Chopinów, urodził się Fryderyk. Jego pobyt w Żelazowej Woli nie trwał długo, bowiem już na jesieni Chopinowie przenieśli się do Warszawy, ale młody Fryderyk odwiedzał później Skarbków w wakacje i przy okazji świąt rodzinnych. Ostatni raz kompozytor odwiedził Żelazową Wolę latem 1830 roku.

Po samobójczej śmierci Michała Skarbka w 1834 roku Żelazowa Wola przeszła w obce ręce. Wśród kolejnych właścicieli wsi wymienia się m.in. Franciszka Kwiatkowskiego i Józefa Wiśniewskiego. W 1842 roku majątek został sprzedany został Henrykowi Peszlowi, a w 1856 roku Pawłowi Jaworskiemu. Kolejnym właścicielem w latach 1859-1879 był Adam Towiański, syn filozofa Andrzeja Towiańskiego. W 1879 roku dwór znalazł się w rękach Aleksandra Pawłowskiego, który w miejscu urodzenia Chopina urządził magazyn gospodarczy.

Dom urodzenia Fryderyka Chopina
Pomnik Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli. Fot. Adam Rudzki [GFDL or CC-BY-SA-3.0], via Wikimedia Commons
W 1894 roku z inicjatywy rosyjskiego kompozytora Milija Bałakiriewa oraz Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego w parku odsłonięto pierwszy na ziemiach pomnik Fryderyka Chopina. Dzięki staraniom warszawskiego Towarzystwo Przyjaciół Domu Chopina i Komitetu Chopinowskiego z Sochaczewa w latach 20. XX wieku zakupiono oficynę wraz z przyległym do niej gruntem.

Komitet Budowy Domu Chopina w 1931 rozpoczął remont budynku według projektu architekta Juliana Żakowskiego. W latach 30. urządzono wnętrze z XIX-wiecznymi meblami według projektu Lecha Niemojewskiego. 17 października 1931 roku dokonano symbolicznego otwarcia dworku. Obiekt udostępniono zwiedzającym w czerwcu 1939 roku.

Podczas II wojny światowej we dworku stacjonowali żołnierze niemieccy. Pod koniec wojny znajdował się tam szpital. Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczęto prace nad renowacją dworku, rekonstrukcją wnętrz oraz odtworzeniem parku trwały do 1949 roku.

W 1951 roku dworek wraz z parkiem przekazano Muzeum Narodowemu, a od 1953 roku był pod opieką Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Obecnie jest oddziałem Muzeum Fryderyka Chopina w Narodowym Instytucie Fryderyka Chopina.

Fot. tyt.: Robert Parma [CC BY-SA 3.0], via Wikimedia Commons

Może Ci się spodobać

  • Bylam w Zelazowej Woli i teraz tak sobie mysle ze chetnie wybiore sie ponownie aby pokazac miejsce magiczne swojemu mezowi <3

  • Hz

    Kurczę, trochę brakuje mi jednak subiektywnych opisów. Może kiedyś się wybiorę i sam swoje poczynię w swojej głowie. 😉 Zapraszam do się: http://hadozet.pl

  • Pięknie tam jest !!!

  • Bebe Talent

    Dobrze znam to miejsce, to obowiązkowy punkt programu, kiedy odwiedzają nas goście. Choć wnętrze samego dworku trochę mnie rozczarowało. Nie ma tam pamiątek rzeczywiście pamiętających Chopina.

  • Małgorzata Hert

    Znam to miejsce, miałam okazje tam być, ale to było bardzooo dawno.

  • Nigdy nie bylam, ale marze,zeby sie tam wybrac.